Miss Tetanos (Und) Sri.Fa feat Stephen O'Maltine (BE)

Miss Tetanos (Und) Sri.Fa feat Stephen O'Maltine
Juffrouw Tetanus

"De constructie van de piramides blijft voor de meesten een mysterie, net als de oorsprong van Miss Tetanos, een trio temperamentvolle reptielachtige metaalbewerkers die de elektromagnetische golven van hun zesde zintuig gebruiken om een nieuwe betoverende sessie uit te voeren voor onstoffelijke humanoïden die op zoek zijn naar de ultieme symbiose met een postindustriële wereld die hen ontgaat."

SSIM SONATET III heeft alle kenmerken van een emotionele achtbaan, met zijn systeem van sinistere katrollen en goed gesmeerde tandwielen die je meevoeren naar de aardse krochten van gesmolten metaalrivieren, waar de mechanische trilling van de vloeistoffen de vorming van een faraonische Zwarte Golf mogelijk maakt, een golf die nooit verdwijnt.

door El Chinaski

MISS TETANOS “Drink niet zoveel als Nostradamus”

Wat kan een fabriek doen schudden? Deze essentiële vraag leverde tot nu toe alleen maar belachelijke antwoorden op, zelfs schunnige spot. Miss Tetanos brengt eindelijk de verlossende verlichting: die van kracht die muziek wordt, van melodie die wordt getransformeerd tot aardse kracht. Beat. Electro. Krautrock. Carolowave. Het is donker en somber. Het ontvouwt zich als een nacht die net begint, balancerend tussen de hoop op een onmiddellijke start en de trillende belofte van toekomstige genoegens. "136 Hidalgo" legt de basis voor een episch verhaal en geeft stem aan de industriële echo's van een opgevoerde Kraftwerk. Inderdaad, de beste krautrock is een maatstaf. Miss Tetanos is niet bang voor vergelijkingen; ze omarmt ze. De elektronica wordt rauw en biedt obscure reflecties geïnspireerd door een donkere golf die ruikt naar verlossende roest en het zweet van brandende huid. De fabriek trilt al. Naarmate de nummers vorderen, wordt het trillen indringend en drukt het een steeds sterker ritme af. "Averemissé," "Possession Brew," kant A wordt gedragen door de spookachtige klanken van Sri.Fa, terwijl Stephen O'Maltine zijn percussie elektriseert. Het is meeslepend. De impulsen zijn even organisch als metalachtig. De theremin van Miss Tetanos zweeft erbovenuit, als een vrijheid uitgedrukt in golven, als een waanzin geboren uit de gestoorde geest van een laboratoriumtechnicus met vliegachtige ogen, als een vervormd logo dat de moord op een onschuldige vogel door een rokende vrouwelijke silhouet afbeeldt. Maar het beste moet nog komen. "Der Leiermann" opent kant B als de elektrische boog van een knetterende metaaloven. Het hoofd. De romp. De ledematen. Ultieme fusie. Het lichaam wordt de fabriek. De fabriek wordt het lichaam. Het wiegt. Het wiegt. Meer dan 10 minuten lang. En hoewel Miss Tetanos haar tweede album afsluit met "Don't drink so much than Nostradamus," wat ons moet doen geloven dat we onder invloed van alcohol droomden, laat je niet misleiden. De fabriek wiegde werkelijk heen en weer. Onder je in trance verzonken voeten werd het vlees in een continue stroom, bezield door elektronische spasmen.

Dirk Weis

De glorieuze terugkeer van de onbetwiste meesters van de Samurai-saus, en de beroemde bende uit Carolos weet waar ze het over hebben en kent het recept als geen ander.

Een puntzak friet, een trappistenbier tegen een achtergrond van grijs-chocolade-blauw-bleke lucht en een oude, roestige pijpleiding boven je hoofd, het ideale panorama om de profetische droom van een longitudinale trance op te roepen, de subtiele geest van vuur, die zachtjes afglijdt naar EBM en industrial om te eindigen in een dorpsfeest voor Barakis doordrenkt met Jup'.

Nog een heerlijke naam voor muziek waarop je kunt dansen terwijl je staat, op je hoofd zit, je benen wijd spreidt, een wervelwind van actie op een rustig tempo van ongeveer 140 bpm. (Electric Junk)